نیازهای حیاتی کاشت گوجه فرنگی

نیازهای حیاتی کاشت گوجه فرنگی:

درجه حرارت اپتیمم در رورز 22 درجه سانتی گراد و در شب 18 درجه سانتی گراد است.تهیه نشاء گوجه فرنگی که دارای حرکت بکنواخت بین 20-18 درجه سانتی گراد باشند،نتیجه مطلوب تری در پی خواهد داشت. اگر بوته ی گوجه فرنگی شباه روز در حرارتهایی پایین نگهداری شود (13-10 درجه سانتی گراد)دارای رشد بطئی و کند بوده در حالیکه پرورش آن در حرارتهای زیاد(30 درجه سانتی گراد)در طول روز ،رشد آنها را تسریع کرده و معمولا تولید میوه های کوچک و رودرس می نماید.همچنین حرارت محیط خاک در آن ریشه رشد یافته و گسترش می یابد. در عمق 15 – 10 سانتی متری نباید 15 درجه سانتی گراد کمتر شود.

رطوبت:

رطوبت اپتیمم برای گوجه فرنگی گلخانه ای 60% الی 65% ،حداقل 45% - 40% و حداکثر 75% - 70% است.

افزایش بیش از حد رطوبت باعث عرق کردن سقف گلخانه شده و در نتیجه قطرات آب بر روی برگها ریزش کرده و موجب بوجود آمدن لکه های آب سوختگی و تشدید بیماری های قارچی می گردد. همچنین رطوبت بیش از حد در محیط های گلخانه سبب کاهش تعرق سطح برگهای بوته گوجه فرنگی شده که این موضوع سبب کاهش جذب آب و مواد معدنی از طریق ریشه می گردد. بنابراین نحوه عمل مناسب دستگاههای تهویه در داخل گلخانه می تواند در توزیع یکنواخت و مطلوب رطوبت بسار موثر باشند.

تامین CO2 موردنیاز:

یکی از مهمترین مسائل در کشت گلخانه ای گوجه فرنگی ،ایجاد نسبت مطلوب بین میزان اکسیژن و CO2 در گلخانه است. به طبیعی مقدار 33 درصد یا 300PPM از ترکیب گازهای موجود در هوا را CO2 تشکیل می دهد.این در حالیست که CO2 مورد نیاز برای رشد مناسب و تولید مطلوب اکثر گیاهان از جمله محصولات گلخانه ای ،بین 1000 تا 1400PPM است.در مواردی که تراکم بوته های موجود در گلخانه افزایش یابد. کاهش CO2 به کاهش گلانگیزی ،تاخیر در رشد و افت شادابی و سرسبزی بوته ها منجر می گردد. در این زمان تامین CO2 موردنیاز باید به طریق مصنوعی صورت گیرد. به همین منظور باید به ازای 100 متر مربع گلخانه 0.5 لیتر گاز مایع پروپان در ساعت و یا یک چارم لیتر نفت خالص در ساعت سوزانده شود .باید توجه داشت که در هنگام سوختن چراغ نفتی ،شعله زرد رنگ در اثر سوختن ایجاد نشود که در این صورت به جای دی اکسید کربن،گاز مونواکسید کربن تولید می شود که گازی بسیار خطرناک است.

از جمله دیگر روش های تامین CO2 موردنیاز پرورش محصولات گلخانه ای ،استفاده ار کپسولهای حاوی CO2 است.در این روش با اتصال نازل خروجی کپسول به ابتدای دهانه تونلهای دمنده هوای گرم ،می توان گاز CO2 را به صورت یکنواخت در سراسر گلخانه توزیع نمود.مطابق بررسی های به عمل آمده هنگامی که برای غنی سازی گلخانه از کپسولهای حاوی CO2 استفاده می شود،تزریق حدود 0.5 تا 0.6 کیلوگرم CO2 در ساعت در 100 متر مربع در گلخانه های شیشه ای مقدار 1300PPM از این گاز را توزیع می کند.

برای گلخانه های پلاستیکی با پوشش دولایه ای این مقدار با 0.25 – 0.35 کیلوگرم گاز CO2 در ساعت در 100 متر مربع تامین می شود. همچنین گشتردن کاه و کلش روی سطح راهروی دسترسی گلخانه به ارتفاع 10 ال 15 سانتیمتر با وجود رطوبت کالفی ،مقدار CO2 را تا حد قابل توجه افزایش می دهد.

در هر حال باید توجه داشت که به هنگام به کار بستن هر یک از روش های مذکور مقدار CO2 از حد مجاز یعنی 1000 الی 1400 PPM فراتر نرود،که در این صورت باعث بروز مسمومیت در گیاهان می شود.

تهویه:در ارتباط با مسئله تهویه در گلخانه باید به این نکته توجه شود که هوای گرم پیوسته در سطح بالای هوای سرد قرار می گیرد. ب این اساس در یک وضعیت مطلوب،نصب فن های تهویه در مجاور سطح زمین باعث ورود هوای خنک گردیده و در قسمت بالای دیواره یا سقف گلخانه منجربه خروج هوای گرم از گلخانه می شود.بهترین نحو ایجاد تهویه مناسب در گلخانه هنگامی حاصل می شود مه فن های قسمت بالا و پایین هر دو با هم کار کرده و با خروج هوای گرم از قسمت بالا و ورود هوای خنک از دیواره پد،عمل جابجایی هوای تازه از بالا به پایین و بلعکس انجام شود.باید توجه نمود که به ازای هر 100 متر مربع نصب یک عدد فن 1400 دور جهت خروج هوای داخل گلخانه ضروری است.

گوجه فرنگی گیاهی است که از نظر حساسیت ه طول روز جزء گیاهی بی تفاوت محسوب می شود یعنی به 12 الی 14ساعت نور خورشید در طول روز نیاز دارد.از نظر شدت نور نیز در زمره گیاهان بی تفاوت محسوب شده و به 4000الی 10000 لوکس نور در واحد سطح نیازمند است.کمبود نور باعث افزایش فاسله میان گره ها و باریک شده ساقه گوجه فرنگی می شود که این امر سبب کاهش گل و میوه و در نهایت افت عملکرد محصول می گردد. در کشور ما کمبودی از لحاظ نور طبیعی وجود ندارد مگر در برخی نواحی استانهای گیلان و مازندران که روزهای ابری در طول سال بسیار است.در این رابطه ضمن رعایت اصل احداث طولی گلخانه در جهت شمالی –جنوبی باید برای جبران کمبود نور طبیعی در هر 3متر مربع فاصله یک لامپ فلورسنت 80 وات و یک لامپ تنگستن 100 وات نصب کرده و در روزهای ابری از آن استفاده کرد.

کیفیت آب:

در مورد کیفیت آب آبیاری گوجه فرنگی گلخانه ای عینا مانند خیار باید به مقادیر سه عامل ،ECtSAR و میزان بر ،توجه نمود. مام به طور کلی باید گفت آب مورد استفاده گوجه فرنگی گلخانه ای باید شیرین بود وEC آن حدود آنها بیش از 2.5 میلی موس بر سانتی متر باشد برای گوجه فرنگی گلخانه ای مناسب نیشت.گوجه فرنگی نیز مانند خیار از جمله گیاهان نیمه حساس محسوب شده و غلظت بر موجود در آب آبیاری آن نباید از 1.33 الی 2 PPM تجاوز کند.غلظت مطلوب بر در آب آبیاری گوجه فرنگی گلخانه ای 0.67 الی 1.33PPM است. همچنین میزان مطلوب S,A.R در آب مورد استفاده باید کمتر از 10PPM بوده و حداکثر 18PPM PH مناسب آب برای گوجه فرنگی گلخانه ای بین 1.5-7 است.کم یا زیاد شدن دفعات آبیاری و نا مرتب بودن نحوه اجرای برنامه آبیاری خصوصا در اوخر دوره رشد ،باعث بروز پاره ای از بیماریهای فیزیولوژیک برای گوجه فرنگی گلخانه ای می گردد . رطوبت نسبی خاک در چهارچوب برنامه آبیاری همواره باید به صورت یکنواخت باشد . در صورت عذم رعایت این مطلب بویژه در طول دوره برداشت و انجام آبیاری نامنظم که منربه خشک شدن بستر کاشت یا مرطوب شدن ناگهانی بستر خشک شده می گردد،قطعا باید پدیده ترک خوردگی پوست میوه گوجه فرنگی مواجه خواهید شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر با کارشناسان فروش شرکت تماس حاصل فرمایید.